I LOVE YOU FERNNY ^_^

วันอังคารที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2554

ความรัก คือ ความอ่อนแอ



ความรัก คือ ความอ่อนแอ

เราจะรู้ว่าเรารักสักคนอย่างแท้จริง ก็ต่อเมื่อเวลาที่เราแหงนมองดาวบนท้องฟ้า เมื่อคุณเฝ้ามองดาว คุณคิดถึงใครบางคน จนร้องไห้ คุณจะรู้.....




ความรัก ความจริงใจ ความประทับใจ ความผูกพัน

กาลครั้งหนึ่ง...
มีเด็กชายคนหนึ่งที่ชื่อว่า 'ความรัก'
ความรักไม่รู้ว่าเขาเกิดขึ้นมาได้อย่างไร เขาไม่เคยเห็นผู้ให้กำเนิด
'ความรัก' เกิดมาท่ามกลางความมืดมนและว่างเปล่า...


ฉันเก็บน้ำตา เอาไว้ในรัตติกาล
หยาดหยดความเศร้า แจ้งจำนนเกินกว่าจะต้องแสง
ความมืดมิด จึงดุจผ้าคลุมผืนใหญ่ กางกั้นรอยสะอื้น
นิ่งดั่งเงียบงันชั่วนิรันดร์ ไหลหลั่งผ่านรอยร้าวในใจ

วันจันทร์ที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2554

นี่แหละที่เรียกว่า...รัก

ความรักสามารถเปลี่ยนทุกสีบนโลกให้กลายเป็นสีชมพู
ความรักเป็นส่วนเติมเต็มที่ทำให้มนุษย์ได้มีชีวิตที่สมบูรณ์
ความรักจึงเป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนา และไขว่คว้าที่จะได้ครอบครอง
และแม้ว่าความรักจะมีหลายรูปแบบ
แต่ทุกรูปแบบของความรักก็ล้วนแต่เพื่อหล่อหลอมให้มนุษย์มีจิตใจที่เป็นสุข
และนี่จึงเป็นสาเหตุให้ทุกคนมองว่า ความรักเป็นสิ่งที่สวยงาม
จนลืมไปว่า สิ่งที่เราเรียกว่าความรักที่แหละ ในบางครั้งมันก็ทำให้เราเป็นทุกข์ได้เหมือนกัน 




วันอาทิตย์ที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2554

อย่างน้อยวันนี้เราทำดีที่สุด...


แม้ว่าเวลาของความผูกพัน มันอาจจะสั้น จนเหมือนเราไม่ได้รักกัน
และตอนนี้ความห่างไกลก็ได้ใกล้เรามากขึ้นเพื่อที่จะแทรกให้เราห่างกันไปทุกที......
เธออยากรู้ไหม ว่าทำไมเราต้องห่างกัน ฉันพยายามหาคำตอบให้กับตัวเอง จนวันแล้ววันเล่า ฉันก็ยังไม่เข้าใจ
หรืออาจเป็นเพราะเวลาของเธอกับฉันได้หมดลงแล้ว คนบนฟ้าคงกำหนดให้เรามาพบกันแค่เท่านี้
และเค้าก็ทำให้เราจากกัน มันไม่ยุติธรรมเลยที่เค้าทำให้ฉันรักเธอ ทำไมเค้าถึงไม่ทำให้ฉันแค่รู้จักเธอเท่านั้นนะ
ถ้าฉันรู้อะไรล่วงหน้า ว่ามันจะเป็นแบบนี้ สาบานได้ ฉันจะไม่รักเธอแม้สักนิดเดียว
มันช่างทรมานเหลือเกินกับความรู้สึกที่ฉันเป็น ฉันเสียใจที่ไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่านี้.......
การสูญเสียครั้งนี้ฉันจะเรียกร้องจากใคร
(บางทีคนเราก็ต้องการระยะห่าง...เพื่อทบทวนความรู้สึกตัวเอง ว่าเรารู้สึกอย่างไรกับเค้าคนนั้น)

เด็กหญิงความรัก กับนายรองเท้า


…ท่ามกลางเมืองที่แสนกว้างใหญ่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย
มีเด็กหญิงคนหนึ่ง ชื่อ “เด็กหญิงความรัก”
ทุกๆ วันเด็กหญิงความรักจะเดินทางไปที่ต่างๆ ตามลำพัง ด้วยสองเท้าเปลือยเปล่า โดยไม่สนว่าพื้นที่ ที่เธอเหยียบจะสกปรกหรือสะอาดหรือร้อนระอุหรือชื้นแฉะหรือเต็มไปด้วย